عبد الحسين ميرزا فرمانفرما

166

مسافرتنامه كرمان و بلوچستان ( فارسى )

قاسم‌آباد 262 از نقطهء مركزيه بمپور خطى به جنوب غربى خارج و به اسفهكه « 1 » و لاشار و ايجان و گه مىرود و دو فرسخ اوّل سيرش به شرق جنوبى [ است ] و در يمين رودخانهء بمپور مىگذرد و به قاسم‌آباد خالصه مىرسد و خالصهء مزبوره و رودخانهء بمپور شرحش گذشت . از قاسم‌آباد تا اسفهكه نه فرسخ و خطش به جنوب غربى و راهش رو به فراز و به قسمى ريگزارست كه عبورش به نهايت سخت و دشوار و فوق العاده اسباب زحمت است . و دو فرسخ از قاسم‌آباد گذشته به چاهى مىرسد كه در وسط جادّه واقع [ است ] و سه ذرع عمق دارد و قدرى [ 174 ] آبش ناگوار است و چاه مزبوره را چاه گزكك « 2 » مىنامند . اطراف آن نمكزارست . خشكرود طلشت 263 و سه فرسخ ديگر رفته به بلوچن چاه « 2 » مىرسد و چاه مزبور در وسط خشك رود معروف به طلشت و ميان جاده واقع و عمق آن پنج ذرع و آبش شيرين و گواراست . و اين خشك رود هم منبعش كوههاى اسفهكه ولى چشمه‌سار [ ست ] و تك‌زه ندارد . و هروقت سيل بيايد آب آن در حوالى كوچه‌گردان به رود بمپور متصل مىشود . و از اينجا خطّى به‌طرف يمين جدا شده و به مرّه و مسكوتان و فنوج مىرود و ذكرش خواهد رسيد . بالجمله اطراف خط اين منزل آهو به نهايت كمياب و علوفه از قبيل درمشو و مژ و تاگز و اسكنبيل يافت مىشود و از بلوچن چاه تا اسفهكه چهار فرسخ [ است ] و در عرض اين راه ابدا آب و آبادى نيست . اسفهكه 264 اسفهكه مزرعه‌اى است داير و آباد [ و ] آبش قناتى و سه سنگ متجاوز و به نهايت شيرين و خوشگوار است و محصول آن از غلّه و ذرّت و باقلا قريب دويست خروار و نخيلات آن معادل سه هزار اصله است . و مالكين آن از اهالى همان حدود و بلوچ متفرقه‌اند و كسى كه اسم و رسم داشته باشد در آنجا نيست و قريب صد خانوارند و در كتوك سكنى مىكنند . قلعهء رعيتى نيز در آنجا ساخته‌اند كه بالفعل گل محمّد

--> ( 1 ) - كتاب در جغرافيا و اسامى دهات : اسفكه . ( 2 ) - شناخته نشد .